INWENTARYZACJA TERMOWIZYJNA ZWIERZYNY – ZAJĘCY, LISÓW I SAREN ORAZ NOR DRAPIEŻNIKÓW W KŁ KUDYPY

INWENTARYZACJA TERMOWIZYJNA ZWIERZYNY – ZAJĘCY, LISÓW I SAREN ORAZ NOR DRAPIEŻNIKÓW W KOLE ŁOWIECKIM KUDYPY

Zadanie to realizowane było w ramach projektu pn. Monitoring zwierzyny drobnej, drapieżników oraz przeciwdziałanie wiosennym stratom w populacji sarny w obwodach łowieckich Koła Łowieckiego Kudypy.

PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY przez WFOŚIGW w Olsztynie w ramach umowy dotacji nr 00258/25/14052/OP-DO/D

Mapy z naniesionymi trasami inwentaryzacji – Powierzchnie inwentaryzacji:

1. obwód łowiecki 244

2. obwód łowiecki 243

Porównanie inwentaryzacji metodą reflektorową i termowizyjną z wykorzystaniem monokularu termowizyjnego potwierdza, że dotychczasowa inwentaryzacja zajęcy metodą reflektorową wyraźnie zaniżała rzeczywiste zagęszczenie zajęcy w obwodzie o 25%, a nawet więcej w porównaniu do metody termowizyjnej. Szczególnie zastosowanie w inwentaryzacji dalmierza laserowego zwiększa precyzję oceny, ponieważ pozwala uniknąć wcześniejszych błędów związanych z nieprecyzyjnym określaniem dystansu do zwierzyny. W przypadku zająca możliwe jest policzenie praktycznie wszystkich osobników na dystansie do 200 m, natomiast reflektor nie pozwala w naszch łowiskach wykryć części zajęcy.

W przypadku sarny metoda termowizyjna wykazała, że prowadząc inwentaryzację metodą reflektorową, zawyżamy wynik o około 30% – jest to błąd, który należy bezwarunkowo wyeliminować z praktyki łowieckiej. Wynika to z faktu, że sarny potrafimy dostrzec w świetle reflektora nawet z odległości 200-250 m. Zaliczając zaobserwowane osobniki w pasie inwentaryzacji do 200 m, popełniamy błąd, którego trudno uniknąć w nocy – w świetle reflektora. Podobna sytuacja może dotyczyć zawyżania inwentaryzacji lisów, choć w przypadku tego gatunku sytuacja jest bardziej skomplikowana.

Przeprowadzone testy pozwalają stwierdzić, że dla zajęcy najlepszą szerokością pasa inwentaryzacji termowizyjnej w naszych obwodach jest dystans do 200 m, natomiast dla lisa i sarny – 300 m. Wyniki oceny zagęszczenia tych gatunków są wtedy najbardziej powtarzalne w kolejnych przejazdach trasy inwentaryzacyjnej, co świadczy o dużej precyzji wyników inwentaryzacji.

Stosunkowo wąski zakres pasów inwentaryzacyjnych dla poszczególnych gatunków zwierzyny w naszych łowiskach i w większej części naszego regionu, wynika  zapewne z konfiguracji terenu, która ogranicza widoczność zwierzyny na większym dystansie, tym samym wpływając na mniejszą dokładność inwentaryzacji metodą termowizyjną przy zastosowaniu szerszego pasa inwentaryzacji dla określonych gatunków zwierzyny..

Podsumowanie inwentaryzacji nor drapieżników w obw. łow. 244
Ilość wszystkich nor	179
ilość nor zamieszkałych	76
ilość nor niezamieszkałych	103
ilość nor zamieszkałych przez lisy	52
ilość nor zamieszkałych przez borsuki	18
ilość nor zamieszkałych przez jenoty	6

Współfinansowane przez WFOŚIGW w Olsztynie w ramach Umowy dotacji nr 00258/25/14052/OP-DO/D